ทำกันอย่างนี้เลยเหรอ?

เป็นกุลสตรีบ้างมั้ย?

แล้วเรื่องอะไร ทำไมต้องเล่าให้คนอื่นฟัง?

ส่วนตัวน่ะ รู้จักมั้ย?

ไม่ใช่อะไรก็ต้องเล่าให้คนอื่นฟัง

ทำอะไรก็ต้องให้คนอื่นรู้

 

ทำตัวเป็นนางเอกเรียบร้อย

ดูภายนอกไม่รู้เลยว่านิสัยที่แท้จริงเป็นยังไง

โรคจิตปะเนี่ย

 

ทำอะไรน่ะ ดูสถานที่และเวลาบ้างนะ

เรื่องของคนสองคน

ไม่ต้องดึงคนอื่นเข้ามา

อยากมีปัญหามากนักไงถึงได้เล่าให้คนอื่นเค้าฟังไปทั่ว

แล้วเล่าก็เล่าไม่หมด

ยังมาดัดแปลง บิดเบือนข้อมูลอีก

 

แล้วเรื่องป้ายสีน่ะ ลดๆลงบ้างนะ

เดี๋ยวสีจะกระเด็นมาโดนตัวเอง

 

Before or After? เจ้าตัวเท่านั้นที่รู้!!!

เน็ตเป็นไรหว่าวันนี้

ทำไมรู้สึกช้าๆจัง

หลุดบ่อยด้วย - -'

 

แต่ก็ม่ายเป็นไร มานม่ายช่ายปัญหา

 

ปัญหาอยู่ที่ว่า...เอาแต่เล่นเน็ตไม่อ่านหนังสือเนี่ยสิ

เหอๆ...ผ่านไปอีกวิชานึง ภาษาไทยทำพิษซะแล้ว

เจอข้อสอบเข้าไปมึนเลย  - -'

 

มีเวลาอ่าน 2 วันกับ 2 วิชา

จะอ่านทันมั้ยเนี่ย....

(จะไม่ทันก็เพราะเอาแต่เล่นเนี่ยแหละเนอะ)

 

ไปละดีกว่า แชวบๆ

(แล้วจะเข้ามาทำไมเนี่ย)

ไม่ค่อยว่างเลยช่วงนี้

ว่างเว้นไปตั้ง 3 วัน...เหอๆ

 

นานๆทีเราจะได้เจอกันเนอะ ว่ามั้ย

นานแสนนาน...แต่ไม่รู้ว่าเธอจะคิดเหมือนกันหรือเปล่า

เธอจะรู้สึกเหงาหรือเปล่า...ที่เราไม่ได้เจอกัน

เธอจะรำคาญมั้ย...กับสิ่งที่ฉันทำอยู่

 

ทุกๆสิ่งที่ฉันรู้สึก

...เธออาจจะรู้สึกตรงข้ามเลยก็ได้

 

เธออาจจะไม่เคยคิดอะไร...

...กลายเป็นฉันที่คิดอยู่ฝ่ายเดียว

เธออาจจะไม่ได้อยากเจอะ...

...กลายเป็นฉันอยากเจอเธออยู่ฝ่ายเดียว

...ขอแค่ได้แอบมองก็มีความสุขแล้ว

 

บางที...แบบนี้อาจจะดีอยู่แล้วก็ได้

...เธอไม่รู้...ก็จะได้ไม่เกลียด...

ถ้าเกิดบอกอะไรไป...แล้วความรู้สึกไม่เหมือนเดิมละ

ฉันจะทำยังไง???

 

....แล้ว...ถ้าฉันรู้ว่าเธอชอบใครอยู่ละ...ฉันควรจะทำไง....

That Fact.

----------------------------------------------

I really miss you,
and even thought the two of us split apart,
I know that you will forever be in my heart.

 

I never meant to hurt you
...and...
I don’t think you meant to hurt me either.

 

Things happened and we turned to face our own paths in life.
I wish you the best because you truly were the center piece of me.
I’ll always keep a special place for you inside of me
...and...
I’ll never forget the chills your name
used to send through my body every time I heard it.

 

I’ll always love you

----------------------------------------------

สิ่งที่เรียกว่าหัวใจ - นาธาน

 

เกิดมาก็มีหัวใจหนึ่ง
แต่ไม่เคยรู้ถึงความหมาย
มีค่าแค่เพียงประคองให้
ชีวิตไม่สิ้นสุดลง มีใจก็เหมือนฉันไม่มี
ร่างกายที่มีก็สับสน
จนได้มาพบใครบางคน
ร่วมเดินบนทางว่างเปล่า

เธอมาแต่งเติมท้องฟ้า
ที่มืดมัวให้ได้มีดวงดาว
เธอมาทาสีให้ห้องเทา ๆ หมดความเหงาไป

ขอบคุณที่ฟ้าสร้างเธอ
ให้เธอสร้างฉันขึ้นมา
ให้ร่างกายของฉันได้มาค้นพบ
สิ่งที่เรียกว่าหัวใจ ขอบใจที่มารักกัน
ให้ฉันเพิ่งได้รักใคร ก็ไม่เคยนึกฝัน
ว่าชีวิตฉัน จะได้เข้าใจ คำว่ารัก

จิตใจที่มีเคยหลับ
ตื่นแล้วเมื่อได้รับสิ่งนี้
ความรักและวันคืนที่ดีๆ ที่เธอได้มีให้กัน
ก็ไม่เคยนึกฝัน ร่างกายของฉัน
จะได้มีใจ ใจจากเธอ

----------------------------------------------

ฟ้าจ๋าฟ้า

ฟ้าส่งเธอมาให้พบเจอหรือเปล่า

ทำไมถึงรู้สึกถึงว่าช่างเห็นหตุบังเอิญเหลือเกิน

ที่ทำให้เราได้มาพบกัน

 

แต่ฟ้าจ๋า อยากจะขออะไรอีกหน่อยได้มั้ย

ฟ้าช่วยทำให้เราพบเจอกันหน่อยได้มั้ยจ๊ะ

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา

เราไม่เคยได้เจอกันอีกเลย

 

ช่างห่างไกล เหมือนจะไม่ได้เจอกันอีกยังไงก็ไม่รู้

 

ฟ้ารู้ไหมว่าตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงเลย

ไม่กล้าทำอะไรไปมากกว่านี้

เพราะแค่นี้ก็ทำให้เราห่างกันไกลแสนไกล

จะมีทางบ้างไหม ที่ทำให้เราเข้าใกล้กันมากกว่านี้

 

อยากจะพูดคุยพบเจอกันบ้างก็ยังดี

 

อยากบอกนะว่า...คิดถึงมากมาย

 

แม้ไม่ได้เจอ ก็อยากจะบอกว่า

Sweet Dream - Jubz Jubz na

 

------------------------------------------

 

 

------------------------------------------

เพลง คนที่มาช้าไป - เตชินท์

 

เป็นเพียงความฝันที่มันช่างเลื่อนลอย
รู้และก็พร้อมเข้าใจ ไม่เคย คิดไกล กว่าที่เป็น
แค่เพียงได้รักข้างเดียวก็เพียงพอ
จะไม่เรียกร้องอะไร ที่ทำ ให้เธอ ลำบากใจ

* รู้ทั้งรู้ว่าเธอก็คงมีเค้า ไม่เหลือที่ว่างในใจ
รู้ทั้งรู้ที่ฉันทำไป มันไม่มีความหมาย

** แค่ทำตามใจมันเรียกร้อง ได้มองดูเธอจากตรงนี้
ได้แค่นี้ก็ยังดี กับคนคนนี้ คนที่มันมาช้าไป
ไม่ขออะไรมากกว่านั้น แค่ให้ฉันรักเธอก็พอ
จะรอแค่เธอไม่ว่าวันไหน แม้มันจะดูงมงาย
หัวใจของฉัน ก็พร้อมจะรอแต่เธอ..

หากเธอลองค้นหัวใจของฉันดู
เธอก็จะรู้ว่าใจ ฉัน มี แค่เธอ เพียงเท่านั้น

ซ้ำ *,**

หากวันไหนที่เธอเศร้าใจ มีคนคนนี้ที่คอยห่วงใย
ถ้าเธอต้องการสักคน คอยปลอบโยน หัวใจ
โปรดลองมองที่ฉัน แค่เพียงสักครั้ง จะได้มั้ย

ซ้ำ **

ผ่านไปอีกวันนึงแล้วสินะ

คืนหนึ่ง กับการได้รู้อะไรบางอย่างเพิ่ม

 

คิดว่าเหงาบ้างมั้ย?

แล้ว....เลือกอะไรดีล่ะ

 

หรือว่า

....แค่อยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ....

ก็ทำให้เราสุขใจแล้ว

 

เธอเชื่อเรื่อง Soal Mate มั้ย?

 

แรกๆ ที่เคยได้ยินเรื่องนี้ เราก็ไม่ค่อยเชื่อหรอกนะ

แต่พอนานๆไป ไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกกับเรื่องนี้

 

ถ้าเราเป็นเนื้อคู่กันจริงๆ

เราคงจะดีใจมากเลยล่ะ

แต่ถ้าไม่...แล้วเราทำอะไรลงไป

ก็คงเป็นความผิดของเราเอง

ที่ทำให้ตัวเองต้องเจ็บ

 

 

----------------------------------------------

 

แต่เธอที่รัก KLEAR

 

เหลือเพียงความรัก ที่ไม่มีเธอแล้ว
คิดถึงเธอ มากมายเท่าไหร่ ก็ไม่มีวันได้พบเจอ
กลับมีเหลือเพียงตัวฉัน กับใจที่มันแทบสลาย

เธอทนทุกข์ใจ ทรมานและต้องอ้างว้าง
ปวดร้าวมากเท่าไร ฉันไม่เคยรู้เลย
เธอซ่อนน้ำตา ไว้ข้างในไม่ให้ใครเห็น
เธอเข้มแข็งอย่างนั้น ทั้งหมดเพื่อฉัน

ฉันเพิ่งได้รับรู้ความจริงที่เป็น ที่เธอแอบเก็บไว้
ฉันเพิ่งรู้เมื่อวันที่เธอจากไป มันสายไป

เหลือเพียงความรัก ที่ไม่มีเธอแล้ว
คิดถึงเธอมากมายเท่าไหร่ ก็ไม่มีวันได้พบเจอ
กลับมีเหลือเพียงตัวฉัน กับใจที่มันแทบสลาย
ใช้ชีวิตทุกวันที่มี เพื่อคิดถึงเธอตลอดไป

ฉันไม่เคยลืม สัมผัสนั้นที่เธอกอดฉัน
และพูดว่ารักกัน เท่าชีวิตของเธอ
ฉันจำได้ดี คำสุดท้ายที่ฉันได้ยิน
คือพรุ่งนี้เจอกัน เราจะเจอกัน

ฉันเพิ่งรู้ว่ามันคือคำร่ำลา ที่เธอให้กับฉัน
และพรุ่งนี้ที่เธอสัญญาต่อกัน มันไม่มี

เหลือเพียงความรัก ที่ไม่มีเธอแล้ว
คิดถึงเธอมากมายเท่าไหร่ ก็ไม่มีวันได้พบเจอ
กลับมีเหลือเพียงตัวฉัน กับใจที่มันแทบสลาย
ใช้ชีวิตทุกวันที่มี เพื่อคิดถึงเธอตลอดไป

เพียงต้องการ อยากเอ่ยคำลากับเธอซักวินาที
พอให้ฉันได้มองแววตา สุดท้ายของเธอคนดี
ยอมทั้งนั้นแค่เพียงให้ฉัน ได้กอดเธอเอาไว้ตรงนี้
จะย้ำเตือนกับเธอ ว่ารักเธอจนนาทีสุดท้าย

เสียงหัวใจร่ำร้องเท่าไหร่ เธอก็ไม่มีวันหวนคืน
มีเพียงฉันที่บอบช้ำ กับใจที่มันแทบสลาย
ใช้ชีวิตทุกวันที่มี เพื่อรักแค่เธอตลอดไป
แด่เธอที่รัก

คนที่รักเรา? หรือ คนที่เรารัก?

จะเลือกใครดีล่ะ

 

คนที่รักเรา...คนที่เขารักเรา แต่เราไม่รู้สึกอะไร

คนที่เรารัก..คนที่เรารักเขา แต่เขาไม่รู้สึกอะไร

 

เลือกใครดีละ...ถ้าเป็นเธอจะเลือกใคร

เธอจะเลือกเราหรือเปล่า

หรือว่าเธอจะเลือกคนที่เธอรัก

 

ข้อความทุกข้อความส่งไป

รู้ไหมว่าช่างมีความหมาย

ทุกข้อความแฝงไปด้วยความรู้สึก

 

ความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้

แม้แต่เราเองก็ยังไม่สามารถอธิบายได้เลย

ว่ารู้สึกอย่างไร

 

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม...

ฉันก็คงไม่กล้าคิดอะไรเกินเลยมากกว่าคำว่า

"เพื่อน"

เพราะคำนี้ จะคงอยู่กับเราตลอดไป

ไม่ว่าเราจะเป็นอย่างไร

 

รู้ไหม...

ฉันไม่อยากเสียเธอไป

ฉันอยากจะให้เธอคอยเป็นกำลังใจให้กันในยามที่หวั่นไหว

อยากจะให้เธอเป็น "เพื่อน" กันตลอดไป

 

Friend forever.

 

แม้ไม่ได้ดูแล ก็ขอเพียงแค่ชิดใกล้

แต่ไม่รู้ว่าจะอยู่ได้ยาวนานสักเท่าไร

 

------------------------------------------------

Hello,

weak up,

Receive my simple gift of 'GOOD MORNING'

wrapped with sincerity,

tired with care,

sealed with a prayer

to keep u safe

and

happy all !

Take Care.

------------------------------------------------

 

เพลง เวลาตาย
ศิลปิน พิง ลำพระเพลิง

ในกระจกมัวๆมีคนเห็นแค่ตัวคนหนึ่ง
คนที่เพิ่งลึกซึ่งถึงความเดียวดาย
นาทีที่กาลเวลาบอกว่าเธอมีค่าเพียงใด
คือนาทีที่สายเกินหวังให้ใครกับมา

เหมือนคนตื่นจากฝัน ตามทวงวันและคืนดีๆ
ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยรักษา
เวลาที่คิดว่าพอกลับไม่พอให้พูดคำลา
ทำได้เพียงแค่นึกรู้สึกโหยหามัน

(*)ชีวิตนี้ถ้าไม่มีเธอก้าวเข้ามา
ฉันคงเป็นไร้ค่าคนหนึ่งเท่านั้น
แปลกที่คนไม่รู้ มีเพียงผู้เดียวคือฉัน
อยากกอดเธอแน่นๆนานๆในวันที่เสียเธอไป

(**)เชื่อว่าที่ตรงนั้นเธอยังพร้อมจะรอฉันอยู่
และที่สุดก็รู้เธอรอไม่ไหว
เจอเพียงแค่รอยให้น้ำตา หยดบนนาฬิกาที่ตาย
ให้ฉันได้กอดมันไว้แล้วบอกว่ารักเธอ
(*),(**)

เวลาทุกเสี้ยวนาที คนๆนี้จะเก็บมันไว้จะจำจนวันสุดท้าย เวลาเคยได้กอดเธอ

ทำไมถึงรู้สึกเหนื่อยอย่างนี้นะช่วงนี้

กิจกรรมเยอะ หรือว่าเหนื่อยกับอย่างอื่น

ใกล้จะสิ้นเดือนแล้วสินะเนี่ย

วันที่ 2 ก็ต้องลงทะเบียนเรียนละ

ไม่รู้ว่าจะได้เซคที่อยากได้หรือเปล่า

 

##############################

คนที่เหงาคนหนึ่ง นั้นรอใครที่จะเข้าใจ
มาเป็นเพื่อนดูหนัง เป็นเพื่อนฟังเพลงใกล้ๆ

แบ่งปันทุกข์และสุข พูดคุยยามที่เหนื่อยหัวใจ
แต่ว่าคนๆนั้น จะได้เจอกันวันไหน

มองปฏิทินที่เปลี่ยนเข้ามาใหม่ มองคนรักเขาเดินเคียงใกล้
ฉันคงได้แต่มอง อยู่ตรงนี้

ใครสักคนที่เกิดมาเพื่อผูกพัน ใครที่เกิดมาคู่กับฉัน
ใครคือคนนั้นช่วยมา บอกฉันที
ให้ใจที่หวั่นไหวได้พึ่งพิงซักที่ ให้รู้ว่าซักวันฉันจะเจอคนๆนี้
และใครที่รอคนนี้ มีจริงใช่ไหม

วันที่แสนว่างเปล่า ทุกคราวพยายามเข้าใจ
แต่ว่าในวันนี้ ข้างในกลับทนไม่ไหว

มองปฏิทินที่เปลี่ยนเข้ามาใหม่ มองคนรักเขาเดินเคียงใกล้
ฉันคงได้แต่มอง อยู่ตรงนี้

ใครสักคนที่เกิดมาเพื่อผูกพัน ใครที่เกิดมาคู่กับฉัน
ใครคือคนนั้นช่วยมา บอกฉันที
ให้ใจที่หวั่นไหวได้พึ่งพิงซักที่ ให้รู้ว่าซักวันฉันจะเจอคนๆนี้
และใครที่รอคนนี้ มีจริงใช่ไหม

ใครสักคนที่เกิดมาเพื่อผูกพัน ใครที่เกิดมาคู่กับฉัน
ใครคือคนนั้นช่วยมา บอกฉันที
ให้ใจที่หวั่นไหวได้พึ่งพิงซักที่ ให้รู้ว่าซักวันฉันจะเจอคนๆนี้
และใครที่รอคนนี้ มีจริงใช่ไหม

และใครที่รอตอนนี้ เขาอยู่ที่ไหน
##############################

 

มาลัลล้ากับนู๋สเปซดีกว่า จะได้ไม่เครียดจนเกินไป

วันหนึ่งผ่านอะไรมามากมาย เก็บไว้กับตัวเองมากก็ไม่ดี

แล้วก็ไม่รู้ว่าจะทำไง...มาพูดคุยกับน้องสเปซดีกว่าเนอะ

 

มองดูท้องฟ้าวันนี้ไม่มีดาวให้เห็นเลยเนอะ

มีแต่เมฆ...บดบังความสวยงามของท้องฟ้ายามค่ำคืน

มองไปมองมา สักพักก็มีฝนโปรยปรายลงมา

ยืนอยู่ท่ามกลางสายฝน..ลมก็ค่อยๆพัดเบาๆ

บรรยากาศทำไมช่างเป็นใจอย่างนี้

 

ฝนตกแล้วสินะ...แต่ไม่เห็นว่าท้องฟ้าจะเปิดสักเท่าไร

หยุดแล้วก็ยังมองไม่เห็นดวงดาวที่อยู่บนฟ้า

หรือว่ายังไม่ถึงเวลา...

 

ไม่ว่าเมื่อไร...จะได้เห็นท้องฟ้าที่สวยงามยามค่ำคืนสักที

ผ่านแรกพบไปแล้วสินะ

รู้สึกเหนื่อยจังเลย แต่ก็สนุกดี ^__^

 

แต่ช่วงนี้นัดซ้อมสันต์กานบ่อยมากๆ

(แต่วานนี้ก็โดด)

เตรียมรับน้องบัญชีอีกแว้ว

 

เหนื่อยจังเลย...มะค่อยสบายด้วยช่วงนี้

ไม่รู้เปงอาราย สงสัยตากฝนมากไปมั้ง

 

ขอบคุณนะสำหรับเพื่อนๆ พี่ น้องทุกคน

ที่คอยอยู่เป็นกำลังจายห้ายกาน

อิอิ แล้วไว้เจอกานนะวันที่ 26 ... จามีใครปายบ้างอะเนี่ย

 

ลัลล้าๆ...โดดซ้อมไปลัลล้าที่สยามดีก่า

เนอะๆ

 

----------------------------------------

 

รับน้องโดนเพื่อนแกล้งด้วยอะ T-T

จับล๊อกแล้วเอาแป้งโรย เอิ๊กๆ

หัวขาวเลยเรา

 

แล้วมีครายจามน้องที่มาถามหาคณะเศรษฐศาสตร์ที่โต๊ะบริหาร-พาณิชยฯได้ปะ

เอิ๊กๆ...สรุปตอนนี้น้องเค้าติดบริหารเกษตรซะง้านอะ

เจอกานตอนวันแรกพบด้วย ^__^

 

----------------------------------------

หลังจากไม่ได้เข้ามานาน

 

ปีครึ่งแล้วสินะ...

ตั้งแต่ก่อนสอบวิชาเฉพาะตอน ม.6

จนถึงตอนนี้... ปี 2

 

ตอนนี้...สี่ทุ่ม

รู้สึกเหนื่อยจัง..กับเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้น

เมื่อไรเรื่องนี้จะจบสักทีนะ

ปัญหาทั้งหมดจะได้จบไปสักที

บอกอะไรไว้..ก็เห็นจะทำได้เลย

ลองดูก็ไม่เห็นจะเหมือนกับที่บอกไว้

 

Alone...

น่าจะมีความสุขมากกว่านี้

เขียนไปก็ไม่รู้จะเข้ามาอ่านหรือเปล่า

ไม่รู้ว่าเขียน Space แล้วจะมีคนเข้ามาอ่านหรือเปล่า

แต่ก็ช่างเหอะ..เนอะ

มธ. เหรอ....อาจจะเป็นระยะทางที่ห่างไกล

อย่างเราน่ะหรือจะสอบติดได้

ความรู้อะไรก็ไม่ค่อยมี

แล้วจะเอาอะไรไปสอบสู้ได้

เด็กกรุงเทพเก่งๆทั้งนั้น

แล้วโรงเรียนเราละ...สอนอะไรบ้าง

วิธีลัดมีมั้ย...ก็ไม่มี

วิธีคิดเร็วมีมั้ย...ก็ไม่มี

เทคนิคต่างๆมีมั้ย...ก็ไม่มี

...แต่อาจจะมีบ้าง นะ...

แต่ส่วนที่มีนั้นเหรอ...จะสู้อะไรได้

เรียนอะไรก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่อง

ฟังอะไรก็ไม่ค่อยเข้าใจ

นั่งเรียนทั้งเทอมแทบไม่ค่อยเข้าใจ

แต่พอไปเรียนเสริมกับ อ.เตรียม

เพียงแค่ 2 วัน อัด ม.4-6

กลับเข้าใจอย่างไม่น่าเชื่อ

 

รู้สึกเหมือนกับว่าครูเค้ามีเทคนิคการสอน

เทคนิคการสอนที่แทบไม่ค่อยจะเห็นในโรงเรียน

จะสอบแต่ละที...ยังต้องไปอ่านหนังสือเอง

คะแนนสอบสมาร์ทยังแพ้เด็ก ม.5 เลย

แล้วเราจะเข้าได้แน่เหรอ

 

โอกาสของเด็กศิลป์ไปไหนหมด

สอบเข้ามหาวิทยาลัย....ก็ต้องแข่งกับเด็กวิทย์

แล้ววิทย์กับศิลป์ต่างกันตรงไหนละ?

ก็เคยมีคนถามมาเหมือนกันนะ

วิทย์เรียนฟิสิกส์ เคมี ชีวะ แต่ศิลป์ไม่มี

แล้วศิลป์ละ(ที่โรงเรียนเรานะ) มีอังกฤษเพิ่ม 1 หน่วยกิต

แล้วอังกฤษเพิ่มอีก 1 หน่วย จะช่วยอะไรได้มากล่ะ

เรียนวิชาภาษี...ช่วยอะไรในการสอบเข้ามั้ย

เรียนวิชากฎหมายธุรกิจ...ตอนสอบเข้ามีให้สอบมั้ย

เรียนก็ครึ่งๆกลางๆ ถึงจะเอาไปสอบก็สอบไม่ค่อยได้หรอก

 

ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ รวมกันเป็นวิทย์กาย...

แล้วคณะของศิลป์ใช้ทำอะไรได้บ้างละ

..นอกจากใช้เป็นข้อเสียเปรียบ

ในการสอบ O-NET

สำหรับ A-NET นั้นก็แล้วแต่สาย

จะไม่พูดถึงแล้วกัน เพราะอยูที่ความสมัครใจ

แต่ O-NET นี่สิต้องสอบทุกคน...แล้วศิลป์ละ

ส่วนวิทย์ถ้าจะบอกว่าเสียเปรียบวิชาไทย-สังคม

เสียเปรียบตรงไหนล่ะ ในเมื่อเรียนหน่วยกิตเท่ากัน(โรงเรียนเรานะ)

แล้วเสียเปรียบตรงไหน...พวกศิลป์ไม่เสียเปรียบกว่าเหรอ

เรียนวิทย์ไม่รู้เรื่องเลย..ครูที่สอนก็เอาแต่โฆษณา

สอนก็ไม่รู้เรื่อง ใครที่ไม่รู้เรื่องก็ไล่ให้ไปเรียน...

เรียนกับครูนั่นแหละ แต่ที่สอนพิเศษ ถึงจะเข้าใจ

--------------------------------------------------------

เหมือนจะระบายมากไปหน่อย เดี๋ยวเบื่อ

ไปละกันนะ...แล้วใครจะเบื่อเนี่ย

นานทีปีหนมาบ่นอยู่ตัวคนเดียว

ไม่ค่อยจะเห็นใครเข้ามาเลย

วันเวลาที่ล่วงเลยผ่านไป ไม่มีอะไรที่จะทำให้มันย้อนกลับคืนมาได้

ชีวิตของคนเราก็เหมือนกัน ไม่จะผ่านไปยังไง เราก็ย้อนคืนไปไม่ได้

ถึง แม้ว่าเราอยากจะย้อนเวลากลับไป จะตายกี่ครั้ง ก็กลับไปเป็นคนเดิม

ณ ที่เดิม เวลาเดิมไม่ได้เลย

 

ม.6 แล้วสินะเรา จะจบเทอม 1 แล้ว หนังสือก็ยังอ่านไม่จบเลย

แล้วจะเอาอะไรไปสอบเนี่ย สอบ Smart I กี่ครั้งก็ไม่ผ่านอังกฤษสักที

เฮ้อ...ทำไมโง่อย่างนี้นะเรา วันๆเอาแต่นั่งหน้าคอม -*-

สงสัยต้องเพลาๆลงบ้างละเนี่ย อิอิ

 

วันนี้นั่งๆนอนอยู่บ้านอีกแล้ว...โทรศัพท์เงียบเหงาจังเลย[มันก็เงียบอยู่ทุกวันแหละ]

ไม่มีใครโทรหาหรอก..ไม่ต้องรอเลย เนอะ...

ว่างๆก็เอามาเปิดเพลงฟัง แต่ก็ไม่มีเพลงใหม่สักที

หรือบางทีก็ไปเอาคลิปจากเพื่อนมากระจายอีกต่อ

อ๊ะๆ....อย่าคิดนะว่าคลิปโป๊...คลิปล้อเลียนโฆษณาต่างหาก

อิอิ สงสัยวันนี้เราจะบ้าหนักเลยเนอะ

ใครก็ได้ พาไป รร. หน่อยสิ...ไปหาพยาบาลน่ารักๆมาช่วยรักษาหัวใจป๋มที..

อิอิ...เน่าเลยนะนั่น อย่างเราจะมีใครมารักเนอะ

 

เหอๆ...บ้าๆ บอๆ เป็นประจำเลยช่วงนี้...อัพไปงั้นแหละ..

คงไม่ค่อยมีใครมาอ่านแล้วล่ะ ร้างมาตั้งหลายเดือน

ก็คนมันไม่ว่างนี่นา...เดี๋ยวไปนั่งเขียนจดหมายต่อดีกว่า บะบายจ๊ะ

รักคนอ่านนะ จุ๊บๆ....(รักเฉพาะ ญ ได้มั้ยอะ เดี๋ยวโดนว่าเป็นเกย์)

 

รู้ไหมว่าความเป็นอิสระเป็นอย่างไร

ฉันอยากที่จะได้รับรู้บ้าง

รู้ไหม...ความรู้สึกของฉัน

ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิม

เวลาที่เราทะเลาะกัน

ฉันก็ต้องการที่ที่จะคลายความเครียด

แล้วฉันก็มีสถานที่นั้น

 

ที่ๆฉันสามารถจะคุยกับคนอื่นได้

โดยที่ฉันไม่มีอะไรมาผูกมัด

ฉันสามารถเป็นตัวของตัวเองได้

โดยที่ไม่มีใครจะรู้ถึงความรู้สึก

..ความรู้สึกของฉันในขณะนั้น

 

ณ สถานที่แห่งนั้น

สามารถที่จะทำให้หัวเราะ

ยิ้มได้...แม้ว่าจะเจอเรื่องอะไรมา

แต่ในบางครั้ง ก็ทำให้ปวดหัวได้เช่นกัน

แต่ก็ยังมีพี่ๆที่น่ารัก รวมถึงเพื่อน

ที่ยังพอเข้าใจในความรู้สึก

 

เพื่อน...ที่น่ารัก ที่สามารถทำให้ยิ้มได้

เพื่อน...ที่ในบางครั้งฉันให้คำปรึกษา

เพื่อน...ที่คอยเป็นเพื่อนคุยเสมอมา

เพื่อน...ที่รักษาน้ำใจของคนหนึ่งคน

 

พี่...ที่น่ารักหลายๆคน

ที่สามารถทำให้มีความสุข

เมื่อได้เข้ามาในสถานที่แห่งนี้

 

EduzonesLiveChat ชุมชนการศึกษาออนไลน์....สังคม

ขอขอบคุณนะครับ...เบญจี้ เอมมี่จัง กัสจัง แก้วจัง มิ้งกี้ โมโมะจัง เรจ์จัง นู่กิ๊บ นู๋หวาน แพนด้า นู๋แตม พี่ทราย พี่บี พี่แอ๋ม พี่อ้อม พี่ดิว พี่แบงค์ พี่หลาม พี่วิท พี่โตน พี่ทีม พี่ผึ้ง พี่เฟิร์น พี่บาส พี่ตั้ม พี่เดือน พี่ทอป พี่โอม พี่โบว์ พี่ปลื้ม น้องปอ พี่ปุ๋ม พี่ไลลา พี่แต้ง พี่สองบี พี่ใหม่....และทุกๆคนที่ไม่ได้เอ่ยนาม(อาจจะมีตกหล่นบ้างนะ เยอะเกินอ่ะ)

เคยบ้างไหม...

ที่รู้สึกเบื่อๆ เซ็งๆกับเรื่องบางเรื่อง

ทั้งที่บางเรื่องมันไม่น่าจะมีปัญหา

ถ้าบอกกันตรงๆตั้งแต่เวลานั้น

แต่เมื่อมารู้ความจริงทีหลัง...

...มันเสียความรู้สึก

แล้วก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้

ไม่สามารถที่จะแก้ไขได้

เวลาที่ล่วงเลยผ่านไป

ก็ไม่สามารถที่จะจัดการอะไร

กับเรื่องที่เกิดขึ้นได้

 

แล้วทำไมถึงไม่บอกกันตั้งแต่ตอนนั้น

เพื่อที่จะได้แก้ไขอะไรได้ทัน

 

บางครั้งก็นึกที่จะโกรธ

แต่ก็โกรธไม่ลง

เคยเป็นอย่างนี้บ้างไหม

ทั้งที่ปกติเวลาโดนใครโกหกแล้วรู้ทีหลัง

จะเสียความรู้สึก

แล้วก็โกรธมาก

แต่สำหรับครั้งนี้...

...โกรธเธอไม่ลง...

 

ก็ไม่รู้ว่าอะไรเป็นสาเหตุ

ที่ทำให้โกรธเธอไม่ลง

ตอนนี้ก็ได้แต่คิดว่า...

มันผ่านไปแล้ว แก้ไขไม่ได้แล้ว

ครั้งที่แล้วก็ช่างมันไป

ครั้งนี้ก็อย่าให้เป็นเหมือนเดิม

เธอจะทำอะไรก็แล้วแต่เธอ

ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยวอีกละกัน

ไม่อยากที่จะเสียความรู้สึก

...ไปมากกว่าตอนนี้...

#################################

 

 

 

 

"เพื่อนแท้...สามารถให้อะไรที่ดีกับเราได้ แม้ในเวลาที่เราทุกข์ใจ"

 

 

 

 

 

 

 

 

อยากจะบอกเธอว่าเธอน่ารัก

ที่ประจักษ์อยู่ในใจของฉัน

เปรียบเสมือนผู้หญิงที่ฉันเพ้อฝัน

เฝ้ารอวันที่เอนั้นหันมา

เธอาจะไม่สวยในสายตาอื่น

นอนทุกคืนเฝ้าคิดถึงและห่วงหา

นั่งเฝ้าคิดทบทวนวันเวลา

และคิดหาเวลาบอกรักเธอ

**********************

อยากจะฝากข้อความผ่านบทกลอนนี้

ไม่ถึงพี่ที่แสนดีในใจฉัน

ว่าทั้งรักทั่งห่วงทั้งผูกพันธ์

เพราะว่าเราเข้าใจกันในทุกที

และฝากให้คนพิเศษในใจแน

ว่าทุกวันฉันคิดถึงเธอคนนี้

เธอคิดถึงฉันบ้างไหมจ๊ะคนดี

เธอจะมีฉันบ้างไหมในหัวใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บอกไปก็เท่านั้นแหละ...ช่วยอะไรไม่ได้หรอก

เพราะว่าความทรงจำนั้น...คงจะไม่มีเธออีกแล้ว

เธอ...คงจะถูกลบออกจากความทรงจำของฉัน

...นับจากวินาทีที่ฉันนั้น....

คิดจะลืมเธอ...